จะเป็น “ที่สอง” ของใครก็ช่าง ขอแค่เป็น “ที่หนึ่ง” ของเธอก็พอแล้ว มินามิ จินัตสึ เด็กสาวผู้งดงาม และ ได้รับความนิยมอย่างล้นหลาม นับตั้งแต่ฤดูใบไม้ร่วงตอน ม.ปลาย ปี 1 ที่ผมได้รู้จักกับเธอ ชีวิตของ “ผม” ผู้ถูกขนานนามว่า “ที่สอง” นับเป็นรองจากเจ้าหนุ่มสุดหล่อเหลา ที่มีชื่อเหมือนกันเป๊ะ และแล้วเรื่องราวก็เริ่มเปลี่ยนไป…

วันหนึ่งเก้าอี้ของชมรมวรรณกรรมถูกยืมไปให้ชมรมอื่นจนเหลือแค่ตัวเดียว คาเคะรุและยูซุจึงเถียงกันเรื่องการนั่งเก้าอี้ ต่างฝ่ายต่างอยากให้อีกฝ่ายได้นั่งด้วยความหวังดี สุดท้ายยูซุเป็นฝ่ายชนะ และทำให้คาเคะรุต้องนั่งบนเก้าอี้ คาเคะรุรู้สึกเกรงใจ แล้วจู่ ๆ เขาก็ปิ๊งไอเดียขึ้นมา “ถ้าตัวเองกลายเป็นเก้าอี้ซะเองล่ะ?”

โมจิซึกิได้กลับมาพบกับ อาสึกะ รุ่นน้องสมัยมัธยมต้นอีกครั้งโดยไม่คาดคิด แต่ทว่าชีวิตของเธอที่เขาได้เห็นหลังจากไม่ได้พบกันนานนั้นกลับอยู่ในสภาพที่ย่ำแย่เกินบรรยาย แม้ในสายตาของโมจิซึกิที่เฝ้าเป็นห่วง อาสึกะจะยังคงตอบด้วยรอยยิ้มว่าเธอมีความสุขดี แต่เขาก็ได้ล่วงรู้ความจริงว่าแท้จริงแล้วเธอถูก โยเฮย์ แฟนหนุ่มของเธอทำร้ายและปฏิบัติด้วยอย่างเลวร้ายเพียงใด ในขณะที่โมจิซึกิพยายามจะยื่นมือเข้าไปช่วยเหลืออาสึกะ พอลืมตาตื่นขึ้นมา เขากลับพบว่าตัวเองอยู่ในร่างของโยเฮย์ไปเสียแล้ว…!? “ความรัก” ของใครกันแน่ที่จะเป็นผู้ “ช่วย” อาสึกะ? และสิ่งที่กำลังรอคอยโมจิซึกิที่ต้องมาอยู่ในร่างสลับนี้คืออะไรกันแน่—

ซาโตะ โซ ถูกสลับตัวกับตัวเองโดยบังเอิญในโลกคู่ขนานที่มีอัตราส่วนชายต่อหญิง 1:39 เขาได้พบกับครอบครัวใจดีและผู้หญิงน่ารักในสถานที่ที่เขาถูกสลับตัว เมื่อเห็นภายนอกของพวกเธอ เขาโล่งใจที่เห็นว่าจำนวนชายและหญิงเปลี่ยนไป แต่ก็ไม่มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปมากนัก อย่างไรก็ตาม ชีวิตภายในของพวกเธอเต็มไปด้วยความขัดแย้งและปัญหา

เร็น สาวหล่อที่เป็นที่นิยมอย่างมากในหมู่ผู้หญิง แต่เหตุผลที่เธอพยายามทำตัวให้ดูเท่นั้น กลับเป็นเรื่องที่น่ารักอย่างคาดไม่ถึง

“อยู่มาวันหนึ่ง โซตะ นักศึกษามหาวิทยาลัย ก็ถูกอัญเชิญไปยังต่างโลก! แถมหลังจากถูกอัญเชิญมา เขายังถูกเข้าใจผิดว่าเป็นผู้กล้าจนถูกจับขังคุกในปราสาทจอมมาร ตกอยู่ในสถานการณ์คับขันถึงขีดสุด…! โซตะฝ่าวิกฤตมาได้ด้วย ทักษะพ่อค้าติดตัวของเขา แต่ไม่รู้ทำไมเขากลับต้องไปช่วยแก้ปัญหาอันน่าอับอายให้กับ ฟาฟนีร์ อมนุษย์สาวสวยระดับเทพ…!?”

“หึหึหึ เจ้านั่นมันอ่อนที่สุดในกลุ่ม…” คำถางถางที่โลกเข้าใจผิด! เพราะความจริงคือ “ราล์ฟ” แข็งแกร่งที่สุดในสี่จอมราชัน แต่ต้องรับบทแบกทีมรบอยู่คนเดียวจนแทบกระอักเลือด! ส่วนอีก 3 สาวราชันที่เหลือ? ความจริงคือ “พวกเธอรบไม่เป็นเลย!” แถมขี้เกียจตัวเป็นขน ดีแต่ขู่ให้ดูเท่ไปวันๆ แล้วโยนงานรบทั้งหมดให้พระเอกทำ OT เมื่อพระเอกทนไม่ไหวกับ “บริษัทมืด” แห่งนี้ และอยากลาออกไปใช้ชีวิตอิสระ แผนการหนี (ที่ดันไปป่วนทั้งโลกปีศาจและมนุษย์) จึงเริ่มขึ้น!

เกิดใหม่เป็นขุนนางชั่วมาโซตัวพ่อในเกมที่เคยเล่น